X
|
من ووووو سبد سیب خوشکلم !!!!
گفته هایی از دلم ، از سبد سیبم .... شاید شبیه سبد سیب شما باشه !
|
پست اساسی ثابت اول: دوستانی که فعال نبودن بعد از چند بار پیام دادن من و عدم جوابشون حذف شدن با اجازه . لطفا باشید تا هر وقت چشمم به اسامی تون میخوره کیف کنم که همه تون هستین . دوم : من همه کسانی که آدرس بلاگ فا دارند رو در وبلاگ دوستان سیو میکنم و از به روز شدن شون اطلاع دارم اگر کسانی از دوستان ادرسشون پرشین و میهن و یا هر چیز دیگری هست به روز شدشون رو لااقل یه جورایی خبر بدن تا زود به زود بتونم بهشون سر بزنم. چون تعداد زیاد هست . و گاه اینتر خیلی اذیت میکنه تا باز کنه. سوم : کسانی که دوست دارن ( چه قدیمی ها و چه جدید ها)حتما حتما آیدی بدن تا گاهی بتونیم با چت٫ از بودن در کنار هم لذت ببریم . خصوصا با شما ساقی پریسا سارگل عروس تنها خواهر شوهر سیب لیمو هم نفس مرمر حوا نگارین ترانه فانی سپیده فرنود مامان رسا مسی سحر عروس مهدیه هانا نیلوفر ثمین و.... که همه تون رو دوست دارم . آیدی من تو پروفایلم هست ولی هر کس اد کرد خبر کنه که کی هست چهارم : گاهی پیام هام با رمزه که فقط به دوستام میدم . کسایی که میشناسمشون پنجم : شرمنده از تبادل لینک با وبلاگ های تبلیغاتی این جا محفل حرف های خودمونی و دوستانه و دلتنگی هاست نه تبلیغات و تعاریف کپی پیست شده! با تشکر نیکو [ جمعه 1392/02/27 ] [ 21:16 ] [ نیکو ]
[ ]
سلام به همه برو بچه های عزیز خودم
اواخر خرداد ماه قراره بیام تهران میخواستم یه پیشنهاد بکنم با اجازه همه تهرانی های عزیز و اونم اینه که :::::::: یه قرار بذاریم توی یه پارک هم دیگه رو ببینیم ۲۳ یا ۲۵ ُ ۲۶ خرداد خوبه بچه هایی که مواقن اعلام کنن پارکش هم بسته به نظر همه بچه ها داره اگه حدود مسیر خودتون رو بگین ممنون میشم تا با یه جمع بندی مکانی انتخاب بشه که به همه نزدیک باشه حالا اونایی که موافقن اعلام کنن میتونین دوستای دیگه خودتون رو هم دعوت کنین و البته دوستای مشترک زیاد خواهیم داشت منتظرتون هستم پ.ن : تا حالا پیشنهاد باغ بانوان بوده از طرف مامان رسا ( روز شمار رسا کوچولو)که من موافقم پ.ن : سیب تلخ یا یه بوم و دوهوا وبلاگت مشکل پیدا کرده مجبور به حذفش شدم زود ادرس بده ه ه ه ه ه ه پ.ن : طنین عزیز گفته امین حضور هستم . حوا جون پارک ملت و باغ ایرانی رو پیشنهاد داده مرسی طنین و حوای عزیزم [ چهارشنبه 1392/02/25 ] [ 15:34 ] [ نیکو ]
[ ]
سلام آمدم با قدمی دوباره برای زندگی با انتخابی نه چندان راحت برای بودن و شدن می خواهم با او باشم با او که همه زندگی من است و هیچ کس مانند او نخواهد بود و نخواهد شد کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ چهارشنبه 1392/02/18 ] [ 14:27 ] [ نیکو ]
[ ]
به یاد دوستی می نویسم
که آمدنش اتفاقی ماندنش دلگرمی و رفتننش بایدی بود دوستی که لحظات خوبی را برایم ساخت و با رفتنش خاطره ماندگاری به یادم گذاشت کاش در کنارم می ماند و تنهایی هایم را تسکین می داد من همیشه برایش دعا خواهم کرد دلی آرام همراه با یاد خدا کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ چهارشنبه 1392/02/04 ] [ 8:26 ] [ نیکو ]
[ ]
مطلب رمزدار است به ادامه مطلب بروید
کاش یه خونه تو آسمون داشتی یا یه جای این شهر که هیچ کس ازش خبر نداشت کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور ادامه مطلب [ یکشنبه 1392/02/01 ] [ 2:37 ] [ نیکو ]
[ ]
گاه اشتباهی کوچک فاجعه ای بزرگ رقم میزند گاه توجیه اشتباه آرامش از دست رفته ات را مرهم می گذارد گاه هر چه دنبال سایه ات می دوی باز زیر آفتاب می سوزی گاه حقیقت مرده ات باز زندگی میکن گاه نمی دانی بد و بدتر کدام است همه بدها یک مقدارند گاه آرزوهایت مانند بخار محو می شوند گاه یادآوری خاطرات مرز دیوانگی ات را از بین می برد گاه فکر می کنی چه مقدار می توان بود؟ و تحمل کرد ؟ گاه کوبنده ای بر سینه ات می کوبد ولی صدایی از دهانت نمی آید گاه تمامی دنیا بر سینه ات نشسته است گاه قورت می دهی زخمی را که سال ها عفونت شده گاه حسرت خوردن برایت روزمرگی پیدا می کند گاه سنگ شدن بی اراده می شود گاه شکستن بی صدا می گردد گاه از خدا دور خواهی شد و او را نخواهی دید گاه - پایان - کلمه ای تلخ می شود گاه آرام آرام آب شدنت را لمس میکنی گاه پیر شدن را در جوانی میابی گاه دلت با تولدت سال ها فاصله می گیرد گاه موریانه های غم پوسته ات را باقی خواهند گذاشت گاه نگاهت هم یارای توصیف دلت نیست گاه خستگی غیر قابل بیان می گردد گاه امید خنده دار می شود گاه شیطان هم خانه ات می ماند گاه خیره ماندن تنها راه چاره ات گاه اشک ریختن معمایت گاه اشک هایت از آتش دلت می آید گاه مردگی تجربه ماندگار است گاه اوج و زمین یک خط می شوند گاه سکوت هم طاقت معنایت را ندارد گاه غبطه تو را می کشد گاه همه چیز غیر ممکن می گردد گاه جبران کردن حقارت است گاه حقارت ماندن است گاه ماندن دیوانگی است و گاه بودنت پایان همه چیز کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ جمعه 1392/01/30 ] [ 1:59 ] [ نیکو ]
[ ]
مطلب رمزدار است به ادامه مطلب بروید
برای عید به شیراز سفر کردم بعد از ۱۶ سال انتظار انتظار تکرار خاطرات عشق انتظار دیدار دوستانی عزیز بعد از سالها دوری کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور ادامه مطلب [ دوشنبه 1392/01/19 ] [ 1:7 ] [ نیکو ]
[ ]
مطلب رمزدار است به ادامه مطلب بروید امشب برایت میگویم ...... کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور ادامه مطلب [ دوشنبه 1392/01/19 ] [ 0:38 ] [ نیکو ]
[ ]
تا آن لحظه تحمل کرد
و صدای سوال آمیز بابا؟ و جواب دل سوخته ی جونم بابا... بغض چندین ساعتش را شکست نمی دانست این همه گریه را کجای دلش گذاشته بود آغوش بابا امن ترین جای دنیا بود و صدایش نوش دارویی شیرین تا آن روز نمی دانست بابا را چقدر دوست دارد نمی خواست آغوشش را رها کند تنهایی هایش هنوز آرام نگرفته بود لحظات سخت افتادن روی شیشه حمام تنهایی او و خواهرش خون و پارگی عمیق بی کسی محض نه حضور پدر نه وجود مادر گریه های خواهر و استرس نوجوانی ترس و گیجی تنهایی به بیمارستان رفتن تنها لباس جراحی پوشیدن تنها پشت در اتاق عمل نشستن تنها وارد اتاق عمل شدن و بی هوشی عمیق و خواب کوتاه به هوش آمدن و دیدن تنهاترین پناهگاه بابا گویی بلعیدن تمامی رویا هایش بود بغلش گریه اش را بند نمی آورد گریه می ریخت می ریخت و دل ریشش را صاف می کرد بابا تو همیشه بهترین پناه بودی دوستت دارم کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ جمعه 1392/01/09 ] [ 2:5 ] [ نیکو ]
[ ]
خواستم عید نوروز رو به همه دوستای گلم تبریک بگم
شرمنده دیر شد چون مهمان های عزیزی از تهران داشتم که هنوز هم ادامه دارند و فردا هم یه عده شون شام خونه ام هستن ممنونم از همه دوستای گلم آقای محمد حیدریان عکاس نمونه و خلاق ُ ساکار و هانای عاشق و مهربون که دارن به هم میرسن ُ مهدیه چشم به راه ُ نیلوفر مامان نقلی ُخواهر شوهر نازنینم ُ خانم سیب عزیزم ُ سارگلم که همیشه تحمل میکنه ُ عروس مهربونی که مادر شوهر خوبی میشه ُ عروس تنهای عزیزم که خیلی نگرانش شدمُ لیموی نازنینُ ماهی کوچولویی که کم پیدا شدهُ رویای عزیزم که زندگیش رو باخت ُ مسی عزیز که فکرم گاهی پیشش میرهُ امیر و بانوی گل ُ آقای شاهبداغی شاعر ُ مامان کم پیداُ شازده اسد الله ی که ازشون دلخورمُ ثمین گلم که چند وقته نیستُ نگارین ماهم که دوباره مامان شده ُ ساقی نازم که دوستش دارم ُ پریسای عزیزم ُ فرنود آبی گلُ استاد عزیز آینه صداُ متاهلی که به قولش وفا نکردُ بانوی عزیز ُ سپیده گلم که داره مامان میشهُ اقای رشیدیُ هم نفس گلم که امیدوارم دختر گلش خو ب بشه ُ آقای سامع شاعر گرامیُ فانی عزیز که در کنارش دل شکسته امُ هستی خوبم که گریه ام می اندازدُ مرمر گلی ام ُ حوای مهربونم ُ مسافری که از سبد تنهاییش میگهُ مریمی که عبرت و درک من شد ُ آقای حسین محمدیُ سحر با اون مدل های نازشُ آقای بهرام نوری با اون شعرهای خوبشونُ مامان لیدای خوشکلُ یثنای بسیار گلمُ من بسیار خاص و خوب ُ و در آخر خواهر گلم ُ دخترای عزیزتر از جونم و دختر خواهر خوشکلم همه تون رو دوست دارم و از بودن در کنار شما احساس لذت و هم دلی می کنم امیدوارم امسال برای همگی شما سالی همراه با آرامش برکت و سلامتی باشه ممنونم که همراهم بودین نیکودانشمندپور [ سه شنبه 1392/01/06 ] [ 0:55 ] [ نیکو ]
[ ]
دلش بد جوری پوسیده
رنگ و رویش پریده دل کهنه ای که دیگر گوشه ی خانه افتاده و خاک می خورد سال هاست فراموش شده سال هایی که برایش چند ماه بیشتر نبود دلش دیگر دل نیست قیمتی ندارد نه خواهانی نه عشقی نه امیدی دلش دیگر دل نیست مخروبه ای است رها شده رها شده و پر از درد خاموش شده کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ دوشنبه 1392/01/05 ] [ 2:39 ] [ نیکو ]
[ ]
این روزها گذشت
مثل آن روزها گاه تجربه هایم به یک دنیا می ارزد گاه دلم برای خودم تنگ می شود گاه به فکر فرو می روم گاه تحلیل هایم بهترین کتابم می شود گاه بزرگی ام به کودکی ام می آمیزد گاه سکوت شیرین ترین است گاه تنهایی ثروتم می شود گاه مشکلات صیقلم می دهد خدا را به یادم می اندازد و گاه آسمان را نگاه می کنم و نمیدانم چه چیزی مرا مدت ها خیره نگاه میدارد...... کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ شنبه 1391/12/26 ] [ 9:56 ] [ نیکو ]
[ ]
کمی دور شد
شاید هم بیشتر از کم از آنچه که بود ار آنچه که تازه به آن رسیده بود و تازه رسیده بودنش خیال آرامشی شیرین! چرا؟ چون برای حفظ زندگی اش مجبور به کاری شد که نمی خواست و این تا کجا ادامه خواهد داشت؟ نمیداند نمیداند خدایا با او باش با او باش کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ چهارشنبه 1391/12/23 ] [ 2:23 ] [ نیکو ]
[ ]
زنگ آخر بود دخترهای دوم دبستانی بی تاب بودند معلم مهربان فکری به خاطرش شکفت از آنان خواست هر کدام که آمادگی دارد جلوی بچه ها بیاستد و داستانی را برای آنان تعریف کند دخترهای جیغ جیغو شروع کردند به دست گرفتن دستها را به کمک پاهایشان بلندتر میکردند سرها را به پشت گردن میچسباندند و فریاد خانم ما خانم ما را سر میدادند نیمکت ها دیگر جای نشستن نبود رقابتی بدون فکر که انتخاب شدن برنده شدن بود دختری پرشور از وسط کلاس میان همهمه دوستانش فریاد ملتمسانه ای سر میداد داستانش یک داستان نبود خاطره بود گذشته بود رویای خشکیده اش بود یاد مادرش خاطره آغوشش شبهای با او بودن تنها نبودن زخم دلش اشک غمش .... آن داستان همه زندگی اش بود ولی انتخاب نشد دوستش برای گفتن قصه به جلو رفت داستان سفیدبرفی بود تمام که شد یک نفر ٫ فقط یک نفر دیگر می توانست بیاید دوباره دخترک فریاد کشید و این بار رساتر از همیشه و معلم گویا سوز التماسش را شنید از میان همهمه او را انتخاب کرد دخترک باورش نمیشد هیجانی بزرگ تر از قلبش به یک باره تمامی وجودش را فرا گرفت آرزویش یک بار برآورده شده بود خوشحالی وصف ناپذیری به غرور آمیخته میشد و او در حال که به سمت تخته سیاه میرفت احساسش را از چشمانش فرو می ریخت روبروی بچه ها ایستاد می خواست داستان مادرش را بگوید همانی که خوابش را در آغوش میگرفت شروع کرد یکی بود یکی نبود دختری بود به نام سما چشمان منتظر بچه ها حواسش را پرت کرد هر چه فکر کرد ادامه داستان به یادش نیامد هول شد خجالت کشید نمی خواست مسخره اش کنند سرش را نیمه پایین انداخت و هر چه داستان بلد بود را به هم بافت و سفید برفی شاکله اصلی داستانش با دستانش بازی میکرد یک پایش را روی پنجه می چرخاند با صدایی آرام خیلی زود داستان را به آخر رساند معلم گفت تشویقش کنید ولی او با لبهایی برگشته ناکام از شناساندن مادر به روی نیمکتش بازگشت کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ سه شنبه 1391/12/22 ] [ 2:7 ] [ نیکو ]
[ ]
وقتی همه جوره با کسی هستی
وقتی برای روزهای آینده ات به جای تلاش می جنگی وقتی ناکامی ها را در دلت می فشاری وقتی از انتظاراتت چشم پوشی می کنی وقتی زخم هایت را پنهان می سازی وقتی سال ها بغضت را قورت می دهی وقتی تمامی ناراحتی هایت کوچک شمرده می شود وقتی عشقت به چشم نمی آید وقتی شکسته شدنت عادت دیگران می شود وقتی خنده هایت تصنعی می شود وقتی گذشت وظیفه ات می گردد وقتی انتظاراتت بهانه شمرده می شود وقتی نقاط ضعفت دشمنت می گردد وقتی سکوتت رضایت خوانده می شود وقتی صبرت به دیگران حق می دهد وقتی بزرگی ات با کوچک شدن در می آمیزد وقتی سال ها می شکنی و روحت پایمال می شود ........................ ناگاه می بری کم می آوری خسته می شوی دیوانه می گردی دیگر خودت نیستی دیو زخم خورده ای هستی که رشد کردی بزرگ شدی قطره ها دریا می شوند دریا بی نهایت نام می گیرد و تو دیگر نمی توانی ادامه دهی تنهایی و مرگ دو انتخابت می شود نه این را می توانی داشته باشی نه آن و تازه اطرافیانت بعد از سال هاتو را می بینند و می خواهند که جبران کنند و تو می مانی و تعارضی سخت تر نه طاقت دادن فرصتی دروغین که بتوان با آن حتی ذره ای از گذشته را جبران کرد و نه وجدانی راحت که بتوان تغییر آنان را نادیده گرفت تغییرها به چشم نمی آید خلاء ها پر نمی گردد و آب در هاون کوبیدن معنا می گیرد نه می توانی بمانی و نه می توانی نمانی تازه معنی بین زمین و آسمان را می فهمی ترس از سقوط اضطراب از عروج چرا؟.....چرا این قدر دیر دیگران را می بینیم؟ و تغییر می کنیم؟ کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ شنبه 1391/12/19 ] [ 11:3 ] [ نیکو ]
[ ]
بعضی از آدم ها همیشه فکر میکنن بهتر از تو درک میکنن هر کاری بخوای انجام بدی خودشون رو محق می دونن نظر بدن تمامی کارها و تصمیماتت رو با ذره بین انتقادی نگاه می کنن اینقدر به شعورت اعتقاد ندارن که حتم میکنن حتما یه جای کارت اشتباه خواهد بود نصیحت خورد وجودشون رفته و حس برتری جویی نسبت به افراد راضی شون میکنه انتخاب های دیگران رو حماقت میدونن و از اینکه به تنهایی تشخیص حماقت ها رو دادن به خودشون می بالن از خیلی چیزها خوششون نمیاد و این رو بزرگی خودشون می پندارن وقتی باهاشون مشورت میکنی فقط احتیاط و سرزنش و القاء ترس رو می شنوی وقتی از کاری که می خوای انجامش بدی حرف می زنی فقط نکات منفیش رو می بینن و تو رو از انجام دادنش یا منصرف میکنن یا حس حماقت از انجام اون کار رو به زور بهت تزریق می کنن هر وقت باهاشونی ترجیح میدی ساکت باشی حرف نزنی و تا اون جایی که می تونی عصبانیتت رو قورت بدی گاهی جایگاه شون مانع عکس العمل شدید میشه گاهی نمی تونی خودت رو کنترل کنی گاهی از خودت و اونا بدت میاد و فقط می خوای ازشون فرار کنی نبینی شون و اون موقعه که خستگی روحت رو با تمام وجودت لمس می کنی من خیلی درگیر این گونه انسان هایم کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ چهارشنبه 1391/12/16 ] [ 0:49 ] [ نیکو ]
[ ]
یکی بود یکی نبود
زیر گنبد کبود دختری بود نازک دل و مهربون شیطون و باهوش دلش دریا بود و چشماش ستاره بارون که خیلی خیلی باباشو دوست می داشت کلاس اول دبستان بود خدا رو به اندازه قلبش میشناخت و به پاکی چشماش دوست می داشت روزی به کسی گفت: کیا میرن توی بهشت؟ هر کسی که خوب باشه یعنی هر کسی که نماز بخونه ؟ خب اونم کار خوبه اگه کسی نماز نخونه چی؟ نمیره تو بهشت ؟ خب باید یه روزی تصمیم بگیره که بخونه و حتما این کار رو بکنه کسایی که به بهشت میرن می تونن کسی رو هم با خودشون ببرن؟ خب بستگی داره چقدر خوب بودن مثلا شهیدا و پیامبرا و اماما و کسایی که طبقه بالای بهشتن می تونن کسایی رو با خودشون به بهشت ببرن من چی منم می تونم؟ خب اگه خیلی خوب باشی آره یعنی باید طبقه چندم باشم؟ من قانون بهشت رو درست نمیدونم یعنی اگه من وقتی به سن تکلیف رسیدم تموم نمازام رو بخونم و خیلی خیلی کارای خوب کنم می تونم ؟ اره فکر کنم میتونی می دونی چیه ؟ چیه؟ بابای من نماز نمی خونه دلم می خواد اینقدر خوب باشم که بابام رو با خودم ببرم بهشت می تونم؟ آره میتونی لبنخد عمیقی بر چشمانش نشست خیال کوچک و نگرانش عطر امید گرفت خندید خنده ای امیدوار و من در اندیشه این که خداوندا خودت زیبا میبینی زیبا تفسیر میکنی و زیبا استجابت می نمایی آرزویش را برآورده ساز
گفتگوی واقعی دختر بچه ای ۷ ساله کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ دوشنبه 1391/12/14 ] [ 18:25 ] [ نیکو ]
[ ]
منتظر دیدن نتایج کنکور بود
شوق و انتظار قلبش را پمپاژ می کرد بعد از سالها منتظر چنین روزی بود به سختی به این جا رسیده بود تا اول دبیرستان بیشتر درس نخوانده بود ازدواج و زندگی روزمره آرزوهایش را دست نیافتنی ساخته بود با پیگیری فراوان مدارکش را از کشوری دیگر فراهم کرد کشوری که در آنجا درس خوانده بود به این در و اون در زدن نامه پشت نامه از این اداره به اون اداره تا توانست اجازه ادامه تحصیلش را بگیرد دوم دبیرستان رشته ادبیات شوقش مانند کسی بود که به کلاس اول دبستان می رود با تمام تلاش و همت درسش را خواند استرس و رفت و آمد ٫ کمر تلاشش را نمیشکست پیش دانشگاهی را با امیدی وصف ناپذیر پشت سر گذاشت معدل ۱۷ و ۱۸ تحسین دوستانش را بر می انگیخت و روز کنکور ..... یک هفته بود که کتاب به جانش وابسته بود چشمان خسته اش کتاب را میبلعید و فوج اطلاعات ذهنش را خسته کرده بود تا اینکه .... نامش در لیست پذیرفته شدگان دیده شد خوشحالی اش متناسب با حالش بود لبخندی عمیق بر لبها و برقی از زندگی روی چشمهایش پاشیده شده بود نوجوانی اش زنده شده بود دستان زجر کشیده اش قدرت گرفته بود سال ها تحمل زندگی سخت به ثمر نشسته بود فراغت از تمامی فشارها جوانه زده بود و آرزو چیدنی و بوییدنی با روحیه ای تازه متولد شده به دانشگاه رفت رشته علوم تربیتی همه با تحسین نگاهش می کردند و او در ۵۵ سالگی به رویای زندگی اش دست یافت مامان گلم همیشه برایم مایه افتخاری دوستت دارم کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ شنبه 1391/12/12 ] [ 2:26 ] [ نیکو ]
[ ]
از این که نمی توانم
آن چنان باشم که بودم آنچنان فکر کنم که عقیده داشتم آنچنان راه بروم که محکم باشم آنچنان بگویم که واقعیت باشد آنچنان بخندم که شاد باشم آنچنان بگریم که خالی شوم آنچنان نگاه کنم که آرامش یابم آنچنان محبت کنم که می خواهم آنچنان صبر کنم که زیبا باشد آنچنان رفتار کنم که راضی باشم آنچنان قوی باشم که لازم باشد در دلتنگیٍ سختی هستم و دلتنگی مرا بسیار می فشارد دعایم کن کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ شنبه 1391/12/12 ] [ 2:7 ] [ نیکو ]
[ ]
از پشت شیشه دست نیافتنی شده بود آرام به نظر می رسید صدای زجه های دیگران آزارش نمی داد وقتی یک سطل آب محکم توی صورتش پاشیده شد قلبم به تپش افتاد گفتم حالا بلند میشود ...... می پرد ...... انتظار داشتم بی هوش باشد دکترها اشتباه کرده باشند .... بلند شود و با ترس اطراف را نگاه کند... اما تکانی نخورد در لا به لای اشک های دلم فریاد می زدم بلند شو ... بلند شو الان زنذه می شه ....الان زنده می شه یعنی میشه زنده شه ؟ ولی او تکان نخورد مرده شور او را شستشو می داد بدن سردش به این طرف و آن طرف رها می شد سرش تراشیده شده اش دل هر کسی را می ارزاند جای بخیه هایش درشت بود در جای جای بدن سفیدش کبودی دیده می شد اندام ظریف و نحیفش سنش را فریاد می کرد ۱۸ سال زندگی اش دل دور و نزدیک را به آتش می کشید ۱۸ سال زندگی با داشتن همسری جوان و و دختر ۱ ساله ای زیبا مادرش بی هوش روی زمین افتاده بود کسی در صورتش می کوبید آن یکی جیغ می کشید ازدحام جمعیت از غریب و آشنا باور نکردنی بود همه می گریستند با آن که خیلی از آنان او را نمی شناختند اوج جوانی اش همه را می سوزاند و کودکش که در دل مادر بزرگ به خواب رفته بود دو سال با سرطان مغز جنگید اوایل حاملگی اش بود که سرطان نمایان شد با هزار بدبختی کودکش را به دنیا آوردند و او را تحت مراقبت داشتند تا این که گفتند خطر برطرف شده به خانه آمد موهایش بلند شد دخترش یک ساله شد اما ناگاه همه چیز سیاه شد حالش بد شد و احتیاج به عملی دیگر با همراهانش خداحافظی کرد و دخترش را به آنان سپرد اما دیگر از اتاق عمل برنگشت هنگام خاک سپاریش کسی نبود که نباشد تمامی غریبه ها نیز از دور و اطراف جمع بودند و می گریستند پدرش اشک بود دستانش را به علامت خداحافظی تکان داد و گفت خداحافظ بابا .... خدا حافظ بابا و مادرش کمی با فاصله در حالت نیمه بی هوش و شُک زبانش بند آمده بود و به جایی خیره مانده بود خیلی سخت گذشت برای همه... و همان شب کسی خوابش را دید در لباسی سفید و گیسوانی بلند و افشان همانند فرشته ای زیبا می خندد و می گوید : من جایم خوب است ٫ حالم خوب است ٫ این قدر ناآرامی نکنید و امروز دخترش چونان سیبی مانند مادر گویی الهام دوباره زنده شده شباهتی که دل هر کسی را به درد خواهد آورد الهام عزیزم روحت شاد و یادت گرامی باد کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ سه شنبه 1391/12/01 ] [ 8:11 ] [ نیکو ]
[ ]
- امروز روز عقدشه ........
این را گفت و در آغوش من بغض بیمارش را شکست سینه اش گرفته بود صدایی خفه از دل مچاله اش شنیده میشد سعی می کرد بر سر بغضش بکوبد و دوباره با چنگال های خسته اش ٫ درد را با تمام قوا درون سینه اش بفشارد شاید اولین بار بود در آغوش کسی فوران می کرد او را فشردم به سختی نفس می کشید نمی دانستم چه بگویم این خیانت این ظلم این بی معرفتی این بی انصافی این ..... را چگونه می توان باور کرد ؟ که زنی را بعد از عمری زندگی به خاطر معشوقه ای خیابانی از خانه بیرون کنند؟ که او را نه ٫ بلکه تمام آرزو ٫ شخصیت ٫ عزت نفس ٫ احترام ٫ عشق و به معنای تمام کلمه هستی یک زن را به نابودی بکشند چرا زنی بی پناه باید قربانی هوس های آلوده مردی شود که بویی از مردانگی نبرده؟ چرا تمامی زن را به یک باره می شکنند؟ چرا کسی نیست بگوید مرد تر از زن نیست به خدا؟ زنی که به خاطر کودکش از همه چیز می گذرد حتی از له شدن زیر بار مشت های یک نامرد حتی از شخصیتش برای ماندن و کوچک شدن چه کسی به مردان این اجازه را می دهد که بشکنند هر آنچه چه یک زن را زن می کند؟ کدام قانون بدون بروکراسی حقوق زن را دفاع خواهد کرد؟ چه ضمانتی برای امنیت یک زن بی پناه از ترس ها و آزارها و حمله های شوهر روانی و بالهوسش وجود دارد؟ چه کسی حقوق این زن را تعریف خواهد کرد؟ چه کسی حقوق معنوی اش را درک خواهد نمود؟ چرا این گونه مردها آزادانه در اجتماع می چرخند و وجود و هستی زن را در چرخ نامردی شان آسیاب می کنند؟ او سوخت نمی دانی چقدر سوخت و من فقط می توانستم در آغوشش کشم کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ چهارشنبه 1391/11/25 ] [ 13:57 ] [ نیکو ]
[ ]
میگن ولنتاین مبارک مجبوریم بگیم ممنون رودربایستی که نداریم می خوام نظر واقعیم رو بگم آخه مگه ما کم تاریخ و سالگرد و روز و ماه داریم آخه مگه کم آداب و رسوم و سنت ایرانی و اسلامی داریم آخه مگه ما کم فومیت و تنوع فرهنگی داریم که بند کردیم به یه ولنتاین اون وری ها بابا ! حفظ فرهنگ اصیل و تقویتش وظیفه تک تک ماست چرا تا یه کاری اون ور آبیا بکنن عزیز و جالب و مدرن و باکلاس می شه ؟!!!! اما این ور آبیا که بکنن سنتی و عقب افتاده و قدیمی؟!!!! به قول شریعتی خوب از خود بیگانه شدیم و بازگشت به خویشتن راه کار تحلیلی آخه چرا خودمون رو باور نداریم از بس تو خونه و مدرسه و دانشگاه تمامی متصدیان آموزش و پرورش زدن تو سر ایرانی جماعت که ما بد و دیگران خوب!!!! بابا بی انصاف ها بچه آدم هم عیب داشته باشه آدم سعی می کنه سرزنشش نکنه و عیوب اون رو برطرف کنه و تو بوق و کرنا نزنه مگه مملکت و وطن و ملیت و کشور انسان عزیز نیست؟ مگه همه بدن و ما خوبیم؟ مگه همه خرابکاری می کنن و ما دامن نمی زنیم؟ مگه همه باید عوض بشن الا ما؟ خب گیریم که خیلی از آدم های با قدرت و بی قدرت بد ما باید چی کار کنیم؟ هی تو سر خودمون بزنیم و با کمال بلاهت اما با قیافه ای فیلسوفانه نیشخندی به تمامی مردم و کشور بزنیم و حتی تو محافل دانشگاهی خودمون رو مسخره کنیم؟ انگار از این مملکت جداییم که اینقدر راحت بهش می خندیم آره دیگه !ما تافته جدا بافته ایم که از آسمون افتاده و دائم حال این مملکت تاسف می خوره تا همه جا فکر کنن خیلی حالیشه تا استادای دانشگاهم موقع درس دادن به عیوب مملکتشون می خندن بریم به خودمون بخندیم که مثل اسکلا فقط نشستیم بقیه درست بشن و بقیه درست کنن تا حالا یه استاد دیدم که با تحلیل عیوب برنامه ریزی جامعه به دانشجوای خودش انگیزه کار میده خلاقیت فکری در برخورد با مسائل به وجود میاره به مشکلات نمیخنده یا تاسف بخوره که خودش رو توجیه کنه یاد میده که شرایط اینه باید چه کار کرد؟ که اگه مدیران آینده مون رو به جای تو سری بارآوردن بینش و اطلاعات و انگیزه بدیم این قدر منم منم و هر کی به فکر خویشه به وجود نمیاد آهای متصدیان امر آموزش هی بزنین تو سر نسل جدید و یادشون بدین بزنن تو سر خودشون (آخه کلاس داره !!!!!!!) ببینم کجای ایران رو درست می کنین که جوونت به جای شناخت فرهنگ خودش و استفاده بهینه از اون بره و متوسل به فرهنگ دیگری بشه یادش بده بزنه تو سرش تا تمامی رسومات زیباش رو فراموش کنه از هویتش خجالت بکشه بحران هویت سراغش بیاد و خودش را وقتی دارای هویت بدونه ٫که ایرانی نباشه من در حد خودم گفتم هر جاهم برم سعی در پیاده کردن باورهای ایرانی دارم تویی که کردی تویی که اصفهانی هستی تویی که لری تویی که گیلانی هستی آهای آذری ها خوزستانی ها مشهدیا بلوچ ها هر کدومتون که قدمی برای حفظ و تقویت فرهنگتون بردارین به خدا ایران یک قدم به جلو برداشته نشینین تا تو سرتون بزنن اینقدر در مصرف گرایی غرق نشین که نیازهای اقتصادی تون اولویت زندگی تون بشه نه برای اینکه واقعا به خیلی هاش نیاز داری ٫ نه! بلکه به خاطر به نمایش گذاشتن ثروت هاست و ترویج فرهنگ مصرف گرایی که بازار دیگران را گرم کنی با خیلی از شماهام بلند شین و نشون بدین اهل عملید کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ چهارشنبه 1391/11/25 ] [ 13:46 ] [ نیکو ]
[ ]
سلام به تموم دوستای گلم
خدا رو شکر امتحانام با موفقیت تموم شد یوووووووووووهوووووووووووووووووووووووووووووووووو نمیدونین چه دوره پر استرسی بود... کم خوابی ٫بی خوابی ٫تا صبح خوندن ٫مردن٫ سوسک شدن٫ هلاک شدن وااااااااااااااای خیلی سخت گذشت بیچاره همسر مهربون و دخترای گلم خیلی اذیت شدن و صبر کردن خیلی دوستشون دارم شوهر عزیزم خیلی باهام راه اومد و تو این شرایط حامیم بود دوستش دااااااااااااارم ان شاالله دیگه راحت شدم البته تشویق هایی هم در این رابطه موثر بود از جمله : برادرم که میگه : ((تو با این نمره هات مایه آبروریزی هستی !!!!! دانشگاه یعنی ده بگیری و پاس چرا اینقدر می خونی و چندش میشی !!!!!! یه وقت نگی من داداشتم ٫ آبروم میره لابد همه دانشجوها ازت متنفرن!!!)) دخترام میگن : ((مامان لابد از اون جونایی که خودشونو برای استادا لوس میکنن !!!! حتما کسی ازتون خوشش نمیاد)) شوهرم میگه : ((اینقدر خودتو اذیت نکن هر نمره ای گرفتی مهم نیست اعصابت بیشتر ارزش داره)) خواهرم میگه : ((اهههههه اه کی تموم میشه ؟؟ تو هم با این امتحانات مسافرتت رو خراب می کنی )) دوستام میگن : (( پیری و معرکه گیری ؟؟؟ خجالت بکش بشین تو خونه عجب همتی داری !! خوبه خسته نمیشی !! وااااااااای که چه حوصله ای داری !!!! بیکاری !!!)) مامانم میگن : (( دیگه ادامه تحصیل ندیا شوهرت و بچه هات خسته شدن)) فامیل می گن : (( چه عجب شما رو داریم می بینیم !!! کی این درست تموم می شه؟؟؟ بابا چند ساله درس می خونی؟؟؟!!! هنوز تموم نشده ؟؟ تو که الان باید دکترات رو گرفته باشی ههههههه آدم شوور جان ها هم چیزی نمیگن یعنی در اصل با چشماشون حرف میزنن !!! (( ولی کلا همه انگار یه نفس راحت دارن می کشن والا !!!!!!!!!!!!!!!!! دلم می خواد کارشناسی ارشد هم امتحان بدم البته یواشکی و در خفا اسمشم بعدا یه عملیاتی می ذارم دعام کنین به آرزوهای قشنگم برسم موفق باشین اجمعین اساسی !!!! نیکودانشمندپور [ سه شنبه 1391/11/17 ] [ 21:47 ] [ نیکو ]
[ ]
آن روز مردی گفت :
خدایا هیچ مردی رو شرمنده زن و بچه ش نکن و اشکی کوچک ٫ طی الارض کرده از دل ٫ آرام و بی صدا ٫ در حوض آفتاب سوخته چشمانی خسته دست و پایش را به آغوش کشید تا معنای وسیع و گسترده اش هم چنان راز باقی بماند کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ شنبه 1391/11/07 ] [ 9:31 ] [ نیکو ]
[ ]
امروز رفت
وقتی رفت ٫ دلم را با خودش برد برای هزارمین بار خواستم که حتی برای دو سال هم که شده کنارش زندگی کنم و معنی خواهر داشتن را با تمام وجود حس کنم تا وقتی تنهاییم به هم پناه بیاریم وقتی به کمک احتاج داریم ٫ دلمون گرم هم باشه وقتی اشک هامون رو تو بغض مون حل می کنیم ٫ یکی باشه درکمون کنه وقتی میگیم می خوایم تنها باشیم ٫ یکی حرفمون رو بو بکشه وقتی از هم دلخور می شیم ٫ فرصتی برای گل دادن باشه وقتی قلبمون از چشامون میریزه پایین ٫ دستی زیر اونو بگیره وقتی حرفی درک نشده تو گلو خشکیده ٫ گوشی بارون لطفش رو بباره وقتی گذشته واژه خستگی رو خلق می کنه ٫ لبخندی روش پاک کن بکشه وقتی دنیا برامون کوچیک می شه ٫ خونه ای اونو بزرگ کنه وای که چقدر بهت نیازمندم ندا جون ندای گلم عزیز دلم بهترین هم دلم پاک ترین خلوصم شادی لحظاتم گرمی اشک هایم دوستت دارم کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ شنبه 1391/10/23 ] [ 21:19 ] [ نیکو ]
[ ]
شب اربعین سیاهی بود نتوانستم به کربلا برم باز هم درس باز هم بچه هایم باز هم ..... مشایه رو از دست دادم پیاده رفتن به سمت آرزو به سمت آسمان به سمت خورشید برای چیدن آرزو برای دست کشیدن به آسمان برای چسبیدن به نور و من تنها با چشمانی نمناک و دلی لرزان از دور دست ها پیاده های مشتاق کربلا را تماشا کردم و تحسین همت حسینی شان و حسرت توفیق از دست داده ام و شرمنده نرفتن عزیزم به خاطر من عزیزم گفت ان شاالله سال دیگر و من در آرزوی سال دیگر عزیزم ممنونم ابا عبدالله بسیار دوستت دارم میدانی؟؟؟؟ کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور برچسبها: اربعین, مشایه, اباعبدالله [ پنجشنبه 1391/10/14 ] [ 4:47 ] [ نیکو ]
[ ]
آن روز بزرگی روح زنی مرا در خود فرو برد صبر و بزرگی اش در مقابل تمسخر انسان هایی دون مرا در عجب گذاشت دلم می خواست بزرگی را به مزه ی او تجربه کنم شنیده ها را از بالا بنگرم و دیده ها را بگسترانم آن قدر که هیچ سنگی اقیانوسم را متلاطم نسازد چه ارزشی دارد حرف هایی که زمینی اند؟ چه قدر برای شنیده های پوچ وقت گذاشتم؟ چقدر سبز بودن را به سیاهی فروختم چه مقدار در فرصت ثابت کردن کمین کشیدم و پوساندم آنچه را که نامش را دل نهاده بودم؟ چه روزهایی که با خود حرف زدم .. حرف زدم و دقایق زیبای عمرم را به ساعاتی تلخ ماله کشاندم ؟ چرا لحظاتم را راحت از دست دادم؟ و بزرگ بودن را نیاموختم؟ تا با پروازی به هنگام دور شوم از هر چه که خاکی است و در آغوش کشم آنچه که روحانی است بزرگی زیباییست معرفت است درکی مشتاقانه و سیری ناپذیر از هستی دوست داشتن هر آنچه شایسته دوست داشتن است بخشش دست یافتنی است و کلام آرامش بخشیدنی همه چیز در جای خود می چرخد و بزرگی احاطه بر همه چیز خواهد داشت کاش من هم مانند او بزرگ بودم کاش می آموختم کاش بیاموزم و دیر نیست..... دیر نوشت: ببخشید می خواستم برای همتون پیام شبیه بذارم مبنی بر اینکه : ممنونم از عزیزانی که مرا با نظرات خوشکلشون شاد کردن و ببخشید هنوز نمیتونم وقت زیادی بذارم و به تک تکتون سر بزنم ان شاالله تا ۱۱ بهمن همه چیز به خوبی تموم میشه و از درس راحت میشم بعدش جبران پیام های خوشکلتون رو می کنم اینم که نوشتم دیگه داشتم غمباد می گرفتم! کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ چهارشنبه 1391/10/06 ] [ 1:50 ] [ نیکو ]
[ ]
گدایی میکرد عشق را و ندانست گدایی چیزی را میکند که سال هاست خاکستر شده .................... این روزها سخت شد ام رنگ هایم شفاف نیست یک رنگ نیست تلخی نگاهم را می ساید و حالم دردی است بر قلب او ..................... تنهایی هم تنها من را دوست دارد من هویت تنهاییم و تنهایی معنای من کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ سه شنبه 1391/09/21 ] [ 1:46 ] [ نیکو ]
[ ]
هر بار از هم گسست رفو کرد
طوری که اثرش نمی ماند طوری که چشم ها نمیدید ولی این بار سخت شده بود جایی برای رفو نمانده بود و توانی برای ادامه گویی همه اش تکه تکه شده همه اش پوسیده خسته است خسته تر از آنچه تا به حال خستگی می نامیده او اما باز هم رفو کرد و این بار چشمان اشک بارش را چهره بی روحش را بدن بی جانش را و تکه های شکسته اش را اما می توان دید...... می توان دید به تاراج رفتن تمامی هستی اش را کپی با ذکر منبع و نویسنده نیکودانشمندپور [ یکشنبه 1391/09/19 ] [ 21:58 ] [ نیکو ]
[ ]
سلام به بر و بچه های گلی که به خانه خالی ما سر زدن و نوشتن
آمدیم نبودین به شکل عجیب و سختی پیگیر تحقیقات دانشگاهیم شدم کارورزی هم که روش صبح ها کارورزی عصرها دانشگاه و شب ها پا کامپیوتر پاورپوینت و تحقیق و تایپ و ..... که هر چه زودتر ۸ تا کارم را یکی یکی ارائه بدم باور کنین پریشب دقیقا تا خود صبح بیدار بودم و پای کام صبح زود ۷و نیم کارورزی که همش فعالیت می کردم و یه لحظه بیکار نبودم از کاروررزی هم شوهرم اومد دنبالم و بردم دانشگاه یه کنفرانس با پاور ارائه دادم مردن مردنا!!!! و تا شب هم می دویدم شب که شد مثل کسایی که به برق وصلشون کرده باشن چشام داشت از تو صورتم می زد بیرون بیهوش شدم تا صبح برای راه انداختن افراد خوشکل خانواده عزیزم تازه یه کار شعر و داستان نویسی هم خیر سرم قبول کردم و لابلای کارهام دارم مینویسم خلاصه علت نبودنم این بوده دعا کنین کارهام تموم شه یه ارائه دیگه امروز دارم که اگه استاد قبول کنه آمادست یکی هم ۵ شنبه که هنوز روش کار نکردم ۳تا دیگه هم میمونه که نمیدونم کی باید تموم شه تازه ۴ تا رو هم ارایه کردم خدایی بشمارین ۹ تا کار عملی که با بازدید و تهیه گزارش و ۵ منبع کتاب با رفرنس (که یه وقت زیرآبی نری ) و ایناااااااااااااااااااااا به یه طرف این که استادها تازه فهمیدن پاور یه فن آوری جالبه یه ور دیگه هم جمع آوری کن هم پاور هم بیا ارایه بده به خدا دارم می میرم و وزن کم کردم دعا کنین تموم شه خراب شده ترم آخرم و تازه برای فوق هم ثبت نام کردم جالبه نه؟ ولی خدایی برای فوقم دعاکنین خیلی دلم میخواد قبول بشم ممنون از نظر لطف همگی تون
پی نوشت... احتمالا یه مدت دیگه هم نیستم چون در حین انجام کارهام باید یه خونه گل داشته باشم و به همه چیز حسابی برسم همین الانش هم با وجود رسیدگی نگاه ها این جوری شده نیکودانشمندپور [ یکشنبه 1391/09/12 ] [ 8:16 ] [ نیکو ]
[ ]
|
درباره وبلاگ  لطافت سیب من رو یاد محبت میندازه . دلم میخواد همیشه سیب باشم . البته تو فامیل به سیب خور بودن معروفم . همسرم شایسته ترین سیب سبز دنیاست . بهش افتخار میکنم. دخترای گلم شیرین ترین سیب سرخ دنیان . دوستشون دارم. خواهرم دو تا سیب پاک و با طراوته . همیشه بهش نیاز دارم. برادرم یه سبد سیب گلابه همیشه از دیدنش خوشحال میشم. دختر خواهرم یه سیب زرد لپ قرمزه. دلم همیشه براش تنگه. دخترای برادرم مربای سیبن . سر سفره عطرشون همه جا رو میگیره. و مادرم درختیست پر از شکوفه های سیب . زیبایی حضورش وصف ناپذیره. و پدرم ....تصویری از سیبهای رنگارنگ . سالهاست از پیش ما رفته. من بزرگترین سبد سیب دنبا را دارم.
امکانات وب |
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] |
))
))
