امروز من
الان ۴۶ سالمه
امشب بعد از سالها سری زدم و به نوشته های گذشته ام خندیدم
شاید از روی تمسخر
شاید از روی حس جهالت و بچگی های گذشته
شاید به خاطر افکاری که روزی مهم بود و الان اونقدرها هم مهم نیست یا اصلا اهمیت نداره
این روزها سخت تر از قبل شده ام
شرایط باور نکردنی و پر تنشی را پشت سر گذاشتم
با قبلم خیلی تفاوت کردم
در عین قدرتمند شدن، توان زندگی ام رو به اتمام
در عین یافتن مسیر آرامش، درونی پر تلاطم
در عین اصلاحات، تخریب
در عین نجات، زوال
برزخی است عجیب
و انسانی است پیچیده
شعر میگویم به شیوه ای تک بیت
می نویسم به سبکی به نام من
کتاب شعر جدیدی چاپ کردم که حوصله فروش خارج از مشغله های ذهن
فعال تر از همیشه ام
انقلابی بودن مهمترین بخش زندگی ام شده
و اعتقاداتم رنگی نوظهور و بنیادین گرفته
دو گانه زیست میکنم
نیمی پر از هر آنچه قدرت و اعتقاد
نیمی پر از جنگیدن و انتحار
نیکویی ام
نیکویی دیگری است
کپی با ذکر منبع
نیکودانشمندپور
لطافت سیب من رو یاد محبت میندازه .