139- پایانی نزدیک تر

آرام قدم بر می داشت

عصایش جلوتر از خودش بود

دستانش پر از خطوطی گویا

خط های عمیق و شکسته

و سبدی کهنه به آن آویزان

عطر نان تافتون مست کننده

با سری افتاده

و کمری خمیده

نان را به خانه می برد

شاید برای همسرش

تا در کنار هم

در تکراری لذت بخش

لقمه ای را شریک شوند

با خود فکر کردم

چه روزهایی را می گذراند

من چه سریع قدم برمی دارم و او چه کند

چرا نمی تواند

زانوهایش .....

عمرش را گذرانده

و من هنوز نه

روزی مثل آن خواهم شد

اما یک لحظه نهیبی به قلبم اصابت کرد

تو چه می دانی چه کسی عمرش را گذرانده

شاید تو عمرت را گذرانده ای نه او

و پایانت نزدیک تر از پایان او

 افسوس خوردم 

به چه خیالی آسوده ام

چه حماقتی

چه غرور خامی

خدایا عمرمان را پر برکت

و دلهایمان را پر از عشق نما

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

138- بزرگی کردن بزرگ ترها !

بزگترها هر وقت می خواهند بزرگی کنند

از تجارب زندگی شان می گویند

از اشتباهایشان

از مشکلات شان

از درس هایی که گرفته اند

و از نتایجی که به دست آورده اند

آن گاه از تو می خواهند مانند آن ها باشی

دیدگاهت ٫ راهت ٫ انتخابت ٫ شیوه ات ٫ همه و همه ...

با این تفاوت که آن ها این راه را تجربه کرده اند

تا به این واقعیت و شناخت دست پیدا کرده اند

 اما تو بدون تجربه باید بپذیری

و مانند آن ها تجربه پیدا کنی ٫ بشناسی و حتی فکر کنی

شاید آن ها فکر می کنند هر کس مانند آن ها تجربه کند

به همین اندیشه دست پیدا خواهد کرد

در حالیکه انسان ها متفاوتند

با خصوصیات ٫ اندیشه ها و خلقیات متفاوت

تجارب یکسان اثرات یکسان ندارد

چرا فکر می کنیم همان گونه که ما به نتیجه رسیدیم دیگران هم خواهند رسید ؟

و حتی بدتر دیگران هم باید برسند ؟

این خودخواهی پنهان ما نیست ؟ 

که اکثرا بدون اطلاع روی آن پافشاری می کنیم ؟

چرا این شیوه را ادامه می دهیم ؟

آیا بهتر نیست تجارب و درس های زندگی را در اختیارشان بگذاریم

اما حق انتخاب را به خودشان بدهیم ؟

شاید آن ها متفاوت تر از ما تجربه کنند

و شاید متفاوت تر از ما اعتقاد پیدا کنند و بیندیشند

آیا زمان فکر کردن به مسائل بزرگ کوچک شمرده نرسیده ؟

پس کی خواهد رسید ؟

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

130- پرواز قلب ها

آن روز پرواز روی ابرها آسان بود

و تنفس کوهستان شدنی

چشمانم را بالای پنجره نشانده بودم

دستانم را زیر چانه

قلبم را تیری در کمان

انتظار از چشمانم می جوشید

دل توی دل بیداد می کرد

نمی خواست آن جا بماند

شوق پرواز به سوی تو را داشت

تا این که آمدی

با ماشینی سفید

به رنگ مهتاب

چشمانم را تا در بدرقه ات ساختم

اما تو ندیدی

صدای قلبت را شنیدم

او نگاهم را خوانده بود

و به سمتم پرواز کرد

و تو دلیل نا آرامیت را ندانستی

که قلبت زودتر از تو به طبقه بالا رسید

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

129- نیمکت خالی ؟

در کلاس نقاشی بودم .

هدایت مشغول تدریس بود .

فرم عینکش چهره اش را جذاب تر کرده بود .

دستان کشیده اش را پشت کمر قلاب می کرد و آرام قدم می زد .

مثل همیشه .

لبخندش حاکی از اطمینان بود .

نگاهش نافذ و آرامش بخش .

دلم می خواست چشم از رویش برندارم .

صدای گرمش پر از انرژی و مهربانی بود .

و متانت و وقارش دوست داشتنی .

۲۹ سال داشت .

ولی ده سال تفاوت مرا از او دور نساخته بود .

هر وقت نقاشیم را می دید سری از تحسین تکان می داد .

و با چشمانش به من می خندید .

خنده اش بهترین تشویق اراده ام بود .

روزی تصویر نیمکتی خالی را به من نشان داد .

و از من خواست حسم را به زبان بیاورم .

هر چه گفتم با لبخند جواب منفی داد .

تا اینکه گفت : انتظار

این است مفهوم واقعی نیمکت خالی .

نگاهش کردم .

تابلوی بعدی را در جواب چشمانم قرار داد .

دو کبوتر سفید .

لب پنجره ای باز .

آماده پرواز .

تا اینکه او رفت .

به آلمان .

نزد همسرش .

و من در عین دلتنگی خوشحالم .

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

137- سیب و سارا

در دستانش همیشه سبدی از سیب داشت

وقتی به خانه می آمد

وقتی به سارا سلام می کرد

لذت معنایی جز باهم بودن نداشت

وقتی روز ٫ نامش بارانی می شد

 وقتی هوا هم ابری بود

خیال پردازی های سارا مرد را به وجد می آورد

وقتی بالای تپه ای سرسبز می خندیدند

وقتی آرزوهایشان را سوار ابرها می کردند

و حسرت دیدار وجودی نازنین تنها اندوه ثبت شده بود

وقتی دکتر واقعیت را گفت

وقتی دست مرد شانه سارا را فشرد

آن روز بالای تپه سارا قدم هایش شکست

و سبد سیب از دستان مرد رها شد

سارا مرد را تنها گذاشت

مرد سارا را از دست داد

دیگر سبدی پر از سیب نیست

که مرد را به وجد بیاورد

 او را بخنداند

 و سوار بر ابرهای آرزو نماید

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

132- مرزی میان هست و نیست

گاهی انسان هایی را می بینیم که در ظاهر برون گرا

 اما به نوعی درون گرایند

انسان هایی که درون گرایی شان را در شوخ طبعی مخفی می سازند

خنده هایشان مانند کودکی معصوم می ماند

و نگاهشان مانند انسانی تیز و کنجکاو

کسانی که کودکی درونشان از بیان شان هویداست

و بلوغ از سکوتشان

نگاهشان همیشه کنجکاوانه می چرخد

شیطنتی بس موذیانه

بازی گوشی بس زیرکانه

به مسائلی علاقمند است که متفاوت 

 به مسائلی بی توجه که حیرت آور

تنها انتقادی که تکرار می شود

در دنیای خود غرق

لذت ها اکثرا رنگ کودکی دارد

لبخند کودکانه

عشق هم کودکانه است

و اما صبر

صبر برای آن ها مفهوم نپرداختن گرفته

رد شدن

ندیدن

تا راحت زندگی کرد

انسان هایی مانده در مرز کودکی و بزرگی

مرزی میان هست و نیست

بودن و شدن

دنیای کودکانه شان ظرف مربایی است

که در مواقع تلخی انگشتی به آن می زنند

کسی نمی داند این انگشت ها هست که آن ها را مقاوم کرده

پس سرزنش ها را کم کنید

و آن ها را در این مرز آزاد بگذارید

تا بزرگی عامل افسردگی شان نشود

و طراوت هم چنان در آن ها موج زند

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

136- من گیلاسم

تو آن گیلاس یخ زده بر درختی

نه می توان تو را چید  

نه می توان زینت سبدی کرد

فقط می توان دید

و از آن لذت برد

و شاید حسرت خورد

گیلاس شیطانی که به موقع چیده نشد

و بر درخت ماند تا باغبان تنها نباشد

باغبان خواست بر درخت بماند

تا گزندی از عابران بر او نبارد

 و او را روی درخت خشکاند

منجمد ساخت

تا برای همیشه بماند

تو همان گیلاسی

که می توانستی چیده شوی

تازگی را حس کنی

و لبخندی بر لبان آرزویی باشی

اما بر درخت ماندی

و با خود زمزمه کردی که من گیلاسم

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

135- پرواز با بادبادک ها

ای کاش می شد با بادکنک های کودکی از دنیای بزرگی فرار کرد

ای کاش می شد دنیای آهنی را با دنیای عروسک ها عوض کرد

ای کاش می شد روی رنگ های خاکستری رنگ قرمز کشید

ای کاش سفید و سیاهی وجود نداشت

همه جا رنگین کمان بود

باران بود

درخت بود

آشیانه بود

ای کاش خانه ها از آجر نبود

از محبت بود 

دود کش نداشت

سنگ نداشت

سیمان نداشت

تا دلها در پس این سدها نمی پوسید

تا جنگل ها دیده می شد

تا رودخانه گل آلود نمی شد

تا ماهی ها زنده می ماندند

دلم می خواهد مثل پیرمرد فیلم آپ

با بادکنک ها پرواز کنم

و به دنیای غیر ماشینی بروم

تا لذت انسان بودن را دوباره حس کنم

لذت عشق

معرفت

راستی

صداقت

و خدا را

حتما روزی این کار را خواهم کرد

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

131- قانون انسانیت

رسیدن در عین تفاوت زیباست

این که بدانی مرزها نمی توانند اعمال قدرت کنند

مسیرهای متفاوت الزاما به معنای نرسیدن نیست

ناهماهنگی نیست

جدایی نیست

گاهی به معنای تکامل است

متمم است

عدالت است

به شرطی که مهمترین قانون انسانیت را به یاد داشته باشی

و آن عشق است

عشقی که معانی

فهم

گذشت

توجه

احترام

لبخند

و خدا

در آن گنجانده باشد

و آن گاه است که مرزها شکسته می شوند

و راه ها در عین اختلاف هم راه می گردند

هم جهت می شوند

و زندگی آغاز خواهد شد.

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

133- دوستانی از جنس سیب

وارد اتوبوس که شد

چشمانش در لبخند زیبا و صمیمی اش گم شد .

نابینا بودنش به اعتمادی جذاب گره خورده بود .

و این جرات را به من داد تا سر حرف را با او باز کنم .

حرف هایی که مدت ها بود می خواستم با کسی مانند او در میان بگذارم .

سوالاتی که در ذهنم ته نشین شده بود .

صورت بشاش او اطمینان رسیدن به جواب را در من زنده کرد .

با اجازه از او شروع کردم .

- شما از چه زمان کور بودید ؟

= از زمان یک سالگی و به دلیل بیماری مننژیت .

- رنگ ها چه مفهومی برای یک نابینا دارند ؟

= خود من کاملا نابینا نیستم و می فهمم که پوشش شما قهوه ای است . فقط یک هاله ای از رنگ قهوه ای .

- نابیناهای دیگر چه طور؟

= نابیناهای دیگر رنگ را در دو مفهوم سایه تیره و سایه روشن حس می کنند .

- چه جالب یعنی همه چیز سیاه نیست ؟

= نه رنگهای تیره را سایه ای سیاه می بینند و رنگ های روشن را سایه ای روشن یا تو مایه های سفید .

- باور نکردنی است .

با لبخند صمیمانه ای گفت :

بله همین طور است .

از شغلش پرسیدم .

شماره اش را گرفتم .

ساعات حضور در جلسات دوستانه اش را یادداشت کردم .

و می خواهم او را در لیست دوستان ویژه ام قرار دهم .

دوستانی که پروانه شدن را می آموزند ٫

نه کرم ماندن را

دوستانی از جنس سیب

پاک ٫ بهشتی ٫ خالص و جاویدان

دوست عزیزم خیر مقدم نثار تو باد .

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

134- بالای پشت بام

وقتی خانه ها را از بالای پشت بام نگاه می کنم......

چراغ های روشن ٫ چراغ های خاموش

سقف های بلند ٫ سقف های کوتاه

خانه های آپارتمانی ٫ خانه های حیاط دار

عمیق و خیره کننده به فکر فرو می روم

که  این سقف های متفاوت از آن کیست ؟

چه مردمانی زیر آن زندگی می کنند؟

چه مشکلاتی زیر هر کدام پنهان شده ؟

چه خواسته هایی سال ها در آن جا رنگ گرفته ؟

و چه دل خوشی هایی در آن جا چنبره زده ؟

فامیل هر کدام از این سقف ها چیست ؟

چند نفر زیر آن زندگی می کنند؟

امروز برایشان چه روزی بوده ؟

خوب یا بد ؟

تلخ یا شیرین ؟

امیدشان در زندگی چگونه است ؟

آیا خدا آن جا هست ؟

چگونه است ؟

گاهی ؟

همیشه ؟

به ندرت ؟

یا هرگز ؟

با خود فکر می کنم

که چقدر خانه این جا هست

و زیر سقف هایش چقدر دنیا

دنیا هایی که در نوع خود بی نظیر

و در اصولی با هم مشترک

بالای پشت بام را برای همین دنیاهایش دوست دارم

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

127- بهای دلی بزرگ

شخصی را می شناسم به غایت پر انرژی

کبوتری امیدوار و شاد

پر از خیال های زیبا

رویا پردازترین فردی که در زندگی دیدم

آن قدر بالا می پرید که نمی شد به آن رسید

افکارش تابلویی از نقش بود و رنگ

چشمانش هم می خندید

پر از شور و زندگی

اما مدتی است زندگی را طور دیگری می بیند

افکارش دست به هم نمی دهد

با خودش تنها شده

فکرش از زبانش جاری نیست

هیجانی در چشمانش موج نمی زند

افکارش در خفقان فریاد می زند

فریادی که صدایش را خودش می شنود

نه کس دیگری  

بال های خیال پردازی هایش شکسته

 لب های بسته اش منجمد

حنجره اش در چه کنم تنیده

و این همه به خاطر  یک تغییر

تغییر در نگرش

نگرش به زندگی

به خانواده

به دنیا

به دوست

به لذت

به خوشبختی

چه تغییر گرانی

به بهای تمامی داشته های حسرت بار

به بهای دلی بزرگ و صاف

و به بهای چشمانی همیشه خندان

امیدوارم باز گردد

و باز خواهد گشت

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

128- در نگاه من...

در نگاه من چه می بینی به جز

یأسی خاموش

که در بقچه ای از چرا پنهانش کردم

در نگاه من چه می بینی به جز

ورقی خورده از روزگار

 که در چروک گونه هایم مخفی اش ساختم

در نگاه من چه می بینی به جز

سوخته چشمانی از اشک

که در نقاب پلک هایم نهانش کردم

در نگاه من چه می بینی به جز

برگی خشک شده در غم

که در سایه ی ابروان هاله اش ساختم

نمی بینی

چون همه را مخفی ساختم

تا در خودم بمانم

و در خود بمیرم

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

126- صدای جاده

صدای جاده ماندگارترین صدای زندگی من است

صدای ماشین های سنگین

در دل سکوت محض شب

 از دور به گوش نزدیک می شد

و در لحظه ای عطف از آن فاصله می گرفت

مثل رد شدن صدا از یک گوش به گوش دیگر

آنقدر در رخت خوابم به آن صداها گوش می دادم

تا خوابم می برد

لالایی شیرین سفر

لالایی خوش آیند جاده

صدایی که تنهایی شب هایم را پر می کرد

هنوز هم صدای جاده مرا به وجد می آورد

و با آن کودکانه به خواب می روم

صدای جاده صدای کودکی من است

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

125- تنها پیام غدیر

آسمان از همیشه پهناورتر بود

درهایش به روی شیاطین بسته

دروازه هایش به روی ملائک باز

دُر بهشتی از آسمان تا زمین  آویزان

ریسه های گل روی کعبه کشیده

کعبه در انتظار مهمانی خوانده شده

زمین بدرقه ی قدم های زنی آبستن

هوا آکنده از تسبیح رحمن

کعبه شکافته شده به امر خدا

 در شوق قدوم مولودی یگانه

به واقع خلیفة الله 

برادر خاتم النبیین

همتای ام ابیها

ساقی کوثر

در شهر علم

هارونی برای موسی

قرآنی ناطق

تنها امیرالمومنین

اولین دستگیر رسالت

انفاقش مثال قرآن

ضربه اش ذوالفقار

حمله اش کرار

کنیه اش ابو تراب

پهلوانی در شکن

شیری برای خدا

جان نثاری برای احمد

شان نزول هل اتی

تنها پیام غدیر

اکمال دین محمد

باعث نسل پیامبر

دست عدالت خدا

حقی در کنار حق

مظلوم ترین امام تاریخ

با استخوانی در گلو

و خاری در چشم

تنها ترین تنهای عالم

اولین شهید محراب

عادل محض در قصاص

پدری اسطوره برای ایتام

و ..

یا علی جان 

مرا ببخش که

 قلم کوتاه دارم و

کلام ناقص

که در بزرگی هم نمی گنجی

و تعریفی در شان وجود تو نیست

بزرگ بودن برایت کوچک است و

همه بودن برایت هیچ

فقط می توان گفت:

نه خدا توانمت خواند نه بشر توانمت گفت

متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

124- بزرگ مرد تاریخ ایران

آن روزها او را نمی شناختم

کوچک بودم

در فضایی کاملا مغرضانه

او برایم مبهمی در انبوه سوال بود

اطرافیانم از او دور بودند

و مرا نیز دور.....

هیچ تعریفی از او در زندگیم نبود

جز بدگویی های مداوم

همیشه با خود فکر می کردم

چرا او بد است ؟

چرا بقیه می گویند خوب است ؟

آخر خوب است یا بد ؟

چرا اینقدر جدی است ؟

چه آرام حرف می زند

شاید برای همین بعضی دوستش ندارند

تا اینکه بزرگ شدم

در گفتگوهای ضد و نقیض سرگردان بودم

می خواستم اورا دوست نداشته باشم

ولی یافتن علت دوستی دیگران قلقلکم می داد

آخر چه چیزی در این مرد است ؟

پس کمی درباره اش خواندم

جستجو کردم

در ابتدا کارهایش برایم عادی بود

از یک رهبر تاریخی غیر از این انتظار نمی رفت

اما در زمانی مناسب

در تحقیقاتی زیبا

او را از نگاه دنیا دیدم

تمامی ابر قدرت ها

و تازه عطش شناختن او در من فوران کرد

پس با نگاهی سیاسی - مذهبی نگاهش کردم

نگاهی علمی - اجتماعی

نگاهی که تمام دنیا را لرزاند

تکان داد

هنوز هم تکان می دهد

دیدگاه و منش او

سیاست و هوش او

انقلاب و تحولات او

هنوز ریشه ها را آب می دهد

و بیگانه ها این را می دانند

برای همین به جنگ ریشه ها آمدند

برای همین ریشه ها را ترور کردند

برای همین ۸ سال با ریشه ها جنگیدند

برای همین ریشه های جدیدی را به وجود آوردند

ریشه های مصنوعی

که باآب سیراب نمی شود

با پول سیراب می شود

با خون

با دزدی

با نفاق

با باطل

و چه مظلوم ریشه ها در شبهه ماندند

به آنان حمله شد

و در مقطعی از زمان نادیده گرفته شد

اما

هنوز نگاه ٫ درایت و سنت آن مرد بزرگ پابرجاست

همان است که باعث شناخت می شود

تمیز حق از باطل

بینش هیچگاه نمی میرد

رشد می کند

و اگر آن را ملاک تشخیص قرار دهی

انتخاب آسان می شود

باید شناخت

مزدورانی که با دست آویز کلمه ای از آن بزرگ

به نفع خود

داس بر گندمزار ایران می زنند

و برداشتی زود هنگام

را به ابرقدرت ها تقدیم می کنند

باید شناخت

آنان را که با نقابی روح اللهی به جنگ روح الله می روند

و شناخت

آنانی را که می خواهند ریشه ها مسموم شوند

تا از بین بروند

غافل از این که خدا از این ریشه ها محافظت خواهد کرد

و زمین بی حجت خدا نخواهد ماند

سال روز وفات بزرگ مرد تاریخ

ابر قدرت دینی

سیاسی ترین نابود کننده امپریالیسم غربی

آیت الله خمینی را بر همه تسلیت می گویم

او را شناختم و دوستش دارم

روحش شاد و یادش گرامی

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

109- پدر عزیزم روزت مبارک

دستان قدرتمندت قوی ترین دستان دنیا بود

قد بلندت رشیدترین قد دنیا بود

جیب پر پولت جادویی ترین جیب دنیا بود

بازوان مهربانت گرمترین جای دنیا بود

سینه قشنگت مهربان ترین سینه دنیا بود

ماشین ساده ات سریع ترین ماشین دنیا بود

 شانه های محکمت بالاترین جای دنیا بود

گفته های شیرینت راست ترین حرف دنیا بود

کارهایت منطقی ترین عمل دنیا بود

سلام کردنت زیباترین آهنگ دنیا بود

خرید کردنت بی نقص ترین انتخاب دنیا بود

تعمیر کردنت بزرگترین کار دنیا بود

آمدنت از سر کار بهترین خبر دنیا بود

صدای بوق ماشینت پر هجان ترین صدای دنیا بود

نگاه جدی ات بدترین تنبیه دنیا بود

بوسیدنت ارزشمند ترین هدیه ی دنیا بود

گرفتن دستانم آرامش بخش ترین امنیت دنیا بود

همراهی با تو عالی ترین پز دنیا بود

برنده شدنت پرافتخارترین پیروزی دنیا بود

پول توجیبی دادنت سورپرایزترین ذوق دنیا بود 

خنده هایت لذت بخش ترین اتفاق دنیا بود

صدای گرمت خوش آهنگ ترین ترانه دنیا بود

بوی پیراهنت خوش بوترین عطر دنیا بود

گریه هایت سوزناک ترین صدای دنیا بود

و

نبودنت غمناک ترین خلأ دنیا بود

پدر عزیزم روزت مبارک

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                      نیکودانشمندپور

 

114- او را ببخش

خدای خوبم در این روز جمعه پدرم را به تو می سپارم

تا تسبیح درختان را روانه اش سازی

 حمد پرندگان را هدیه اش نمایی

 شکر مخلوقات را بدرقه اش فرمایی

 رحمت بی اندازه ات را قرینش سازی

مغفرت بی پایانت را نصیبش گردانی

و شفاعت شافعین را همراهش بداری

خدایا او را ببخش

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

123- بوی کویر بوی خدا

بوی کویر بوی خداست

تنهایی مطلق

در وسعتی بیکران

چشم از دیدن عاجز

روح در تسخیر عظمت

خیرگی شدن در بی نهایت

دوختنی در سکون

حرکت در عین ثبات

بودن در عین نبودن

زیبایی در عین سادگی

آرامش در عین ترس

و باد ....

فرمانده ای قادر

در غربال رمل ها 

در گرده افشانی شن ها

و سربازان شن

کمیتی در مبنای سرزمین

وجودی در مبنای ذره

تسلیم فرمان باد

صحرا در دستان باد

تابلویی روان

نقش های شن دیدنی

خطوط ٫سایه روشن

تک رنگی در طیف معجزه آور

نقاشی به دلخواه باد

سرزمینی ساخته شده از تسلیم

هر اراده ای که باد بخواهد

هر زندگی که او بنا کند

تصویرها متحرک

متنوع

زنده

خدا آنجا دیدنی است..

بسیار دیدنی است...

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

113- هنوز خوابیم

با هر کدام آتش بزنی آتش می گیرد

رنگ ها تفاوتی در اثر ندارند

زیبایی ها کیفیت را تغییر نمی دهند

جنس ها در ذات متحدند

همه مثل هم در وجود

و متفاوت از هم در ظهور

ای کاش برای ظواهر دنیا این قدر تقلا نمی کردیم

و  ظاهر هر چیز را مبنای قضاوت قرار نمی دادیم

تا کی تفاوت ها را کودکانه خواهیم دید ؟

مجال رشد کردن چه زمانی ست ؟

آیینه ها کجایند ؟

افسوس !

که هنوز خوابیم.

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

120- خانه سالمندان !

آن روز نذر کرده بود خانه ی سالمندان آش رشته ببرد

خانه ی سالمندان که نه...

زندان سالمندان

زندانی در لباس درمانگاه !

درمان ـ گاه  بیشتر به آنجا می آمد

اتاق ها چند نفره

کف ٫ پوشیده از موزاییک سرد

نور سرد و منجمد

پنجره در خور اسارت

راهرو جای پای غم

مسیری برای فرار

از تکرار روزمرگی و روزمردگی

چهره ها نامه ای از داغ

داغی خشکیده بر سینه

سینه ای مچاله از بی وفایی

قدرنشناسی

همه جا

بوی ماندگی

بوی تنهایی

بوی مرگ

انسان هایی دور از گذشته افتخارآمیز

کنار گذاشته شده

مُهر بی مهری خورده

غریب غریب غریب

دلشکسته

متحیر

از این که چرا ؟!

و به کدامین گناه ؟!

چشم ها در تمنای یاری

کمکمی در حد چند پولکی

چند پانصدی

یک لبخند

دو گوش شنوا

یک پیغام برای پسر

یک اشک برای پرواز

یک درد و دل خونین

یک تشکر خالی

یک شاخه گل

یک نگاه محبت آمیز

و ........

آش ها را کشید و بین آن ها پخش کرد

اما دلش پر از خراش شد

خراشی که نفرین به دنبال داشت

نفرینی که فقط خدا می شنود

خدایی که شنونده و بیناست

و هنوز سوزش این خراش پابرجاست

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

116- بیست

اون روزا بیست گرفتن آسون بود

به ریاضی بیست می دادن

به علوم

به تاریخ

به ....

بیست پایان آرزو بود

بیست نماد آدم خوبه بود

بیست دست یافتنی بود

 مال درس خون ها بود

بیست تو رو موفق میکرد

دوست داشتنی نشونت می داد

همه چیز در بیست خلاصه می شد

خوب بودن

عزیز شدن

محترم بودن

پیشرفت کردن

مدرسه خوب

انتخاب شدن

 انضباط

---

---

امممممممممممما

 حالا بیست گرفتن

به تاریخ نیست

به ادبیات نیست

برای خیلی ها پیچیده شده

 هر بیستی نشون آدم خوبه نیست

دست یافتنی نیست

نشون موفقیت نیست

و برای خیلی ها معنی دیگری ست

 به دنیا شده

به شغل شده

به میز اداری شده

به زیبا دروغ گفتن شده

به تقلب شده

به فرار شده

به زرنگی شده

به حق خوری شده

به خونه ی چند طبقه شده

به ماشین مدرن شده

به کمد لباس شده 

و ........................

به هر چیزی که تو دنیا خلاصه شده

و تو این دنیا

همه چیز در بیست خلاصه نمی شه

بلکه بیست در همه چیز خلاصه می شه

---

اما برای بعضی دیگه

بیست به نگاهته

به ایمانته

به صداقتته

به مایه گذاشتنته

به صبرته

به محبتته

به گذشتته

به بزرگیته

به تلاشته

به ارتباطته

به کلامته

به لبخندته

به شعورته

به وجودته

به ذاتته

و به معناهای زندگیته

---

زندگی تون پر معنا

و نمره تون همیشه بیست

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

121- تلگرافی به خدا

از موجودی به غایت ناچیز به موجودی به غایت عظیم

آن روز متفاوت تر از همیشه در کنارم بودی .

در فکرم نشسته

در قلبم آرمیده

در زبانم جاری

نماز خواندم

و تو را با دست های خالی تمنا کردم

تا داوری بر حق باشی

که قالَ رَبِ احْکُم بِالحَقِّ و....(انبیاء/۱۱۲)

 دستانم گرم بود

دستانت در دستانم بود

ساعت قلبم آرام می نواخت 

و ترس در عدم

که اَلا بِذِکْرِ الله تَطْمَئِنُ الْقُلوب (رعد/۲۸)

زمان با بودنت رنگ دیگری داشت

طور دیگری می گذشت

می دانستم

تو هفتمین نفر ما هستی

که ما یَکونُ مِن نَجْوی ثَلاثَةٍ اِلا هُوَ رابِعُهُم ...(مجادله/۷)

خردورزی از تو سرایت کرد

و شیطان نبود

چون دستش کوتاه بود

نتوانست باطل را بچرخاند

 حق را بپوشاند

که وَ لَولا فَضلُ اللهِ علیکم و رَحْمتُهُ لاَتَبَعْتُمُ الشَّیْطانَ اِلّا قَلیلاً (نساء/۸۳)

 همه چیز روی داریه ریخت

روز برایم روشن تر از قبل شد

قدرت عمیقی در رگ هایم جریان پیدا کرد

تو اینجا بودی

 کنارم

 که قُل حَسْبیَ اللهُ عَلیهِ یَتَوَکَلُ المُتَوکِلون ( ۳۸/زمر)

غیر منطقی ها در تکرار حل نمی شد

استدلال های بی پایه نشانگر نگرش بود

نشانگر گذشته بود

نشانگر همه چیز بود

خطی برای تمیز دادن

که بَل نَقْذِفُ بِالْحَقِ عَلی الباطِلِ ....(انبیاء/۱۸)

وقتی حق روشنی اش را نشان می داد

جسارتی خفته بیدار شد

باید کنترلش می کردم

تا حق را برنگردانم

که وَلا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَکْتُمُوا الْحَقَّ ...(بقره/۴۲)

سعی کردم

 می ترسیدم چیزی بگویم بر خلاف میل تو

ولی

 کسانی به زندگیم چنگ زده بودند

که سال هاست مهر خورده اند

سیاهی برای شان تمام دنیاست

که فَطُبِعَ علی قُلوبِهِمْ فَهُمْ لا یَفْقَهونْ (منافقون/۳)

تو آنجا بر همه چیز احاطه داشتی

سفره عدالتت پهن بود

چرخش حُکمت در کلام هویدا

چهره ها نامه 

 پشت دلها خوانده

 که وَ اتَقُوا اللهَ اِنَّ اللهَ عَلیمٌ بِذاتِ الْصُدور (مائده/۷)

چه مدبرانه

حیله ها را رسوا کردی

برنامه ها را بی برنامه کردی

کلام ها را لرزاندی

و فکرها را متوقف ساختی

که وَ مَکَروا وَ مَکَرَ اللهُ وَ اللهُ خَیْرُ الْماکِرین (آل عمران/۵۴)

چه قدر با تو بودن صبر را لذت بخش کرد

چه بی جهت ترسیدم

چه نادان بودم

که این بار را بدون تو می دیدم

و برای حمل سنگینش

به دستانت متوسل نشدم

که اِنَهُ لَیْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَی الَّذینَ آمَنوا وَ عَلی رَبِهِمْ یَتَوَکَّلون (نحل/۹۹)

شاید چون به خود اطمینان نداشتم

اما با تو دیگر اطمینان دارم

به همه چیز

به همه راه

به همه حرف

تو را تا ابد شکرگزارم

و از تو می خواهم

هیچ گاه تنهایم نگذاری

که ایاکَ نَعْبُدُ و ایاکَ نَسْتَعین (حمد/۵)

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

122- 44 امین روز تولد عزیزم

کلی از این ور و آن ور پرس و جو کردم تا اینکه فهمیدم

کلید حل مشکل به دست خاله خانمه

خاله جون که البته خدا بیامرزدشان بهم گفتن

۱۸ اردی بهشت که خواهرم را دفن کردیم

۲۰ روز بعدش شوهرت به دنیا آمد

وقتی حساب کتاب کردم دیدم خب می شود ۷ خرداد

این بود که بعد از ۴ ماه که از عروسی مون گذشت

یه روز که احتمالا  ۴ یا ۵ خرداد بود برای توت تکونی رفتیم بیرون

منم کلی توت سیاه چیدم تا یک جشن تولد سورپرایزی براش بگیرم

و در آن روز کیک توت سیاه درست کنم

اولین بار بود که می خواستم با توت سیاه کیک درست کنم

اما چون خیلی اهل ریسکم پس انجامش دادم

خانواده او را شام دعوت کردم

و بهشان تاکید کردم که او متوجه نشود علت دعوت چیست

کیکم را یواشکی از صبح پختم که جاتون خالی !

 عجیب ترین و خوشمزه ترین کیکی بود که تا حالا درست کرده بودم

رنگش دقیقا مانند کوکو سبزی شده بود

رویش سبز تیره و داخلش سبز روشن

نمی دانید چه قدر عالی شده بود

برای هدیه هم یک تابلو از صورت مثل ماهش سیاه قلم زدم

و یواشکی دادم برادر شوهرم بره قابش بگیره

تا اینکه او به خانه آمد

و منم با خوشحالی شروع کردم به تعریف کارهای روزانه ام

در حین تعاریف فیلسوفانه ام با جمله ای ساده

مبنی بر اینکه وقتی کیک تولدت را آوردیم بعد شام می کشیم

خودم را به مفتضحانه ترین شکل ممکن لو دادم

و این همه پنهان کاری و یواشکی کار کردن

و آسته برو آسته بیا را به باد فنا دادم

نمی دانید چه حالی پیدا کردم

و از ناراحتی یک گاز مشتی به خودم گرفتم

بالاخره مهمان ها آمدند و اولین جشن تولد او به خوبی تمام شد 

جشن تولدی که با شروع زندگی شیرین مان خاطره انگیزتر شد

زندگی که هر لحظه اش با حضور بی همتای او زیباتر می شود

و ادامه خواهد یافت

عزیزم ۴۴ امین سال تولدت مبارک

و دوستت دارم

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

118- نمی دانی چه کردی!

 

امشب خستگی پر هیجانی دارم

نمی دانم چگونه حلقه های تشکر را به شوق بی امانم زنجیر کنم

آنقدر مبهوت کننده که نمی توانم درست بنویسم

اما نمی شود از نوشتن گذشت

زیرا تشکر از عزیزی عزیز را نمی توان لحظه ای عقب انداخت

کلمات در ذهنم غلیان می کنند و ردیف نمی گردند

دو حس متضاد و متمایز به وجودم آزاری جذاب می دهند

نمی توانم از عزیزم سپاسگذاری شایانی داشته باشم

واژگانی در خور سپاس نمی یابم

بالاخره روز موعود فرا رسید

روزی که به بزرگی کلمه بزرگ می دیدمش

او همراهم بود

هویتم را در حدی بی نهایت جان داد

کمک کرد تا بتوانم آن باشم که هستم

آن بنمایم که باید

با هم

قیل و قال ها را به چالش کشاندیم

حرف های تکراری را پرده برداشتیم

تردیدها را شفاف ساختیم

دست در دست یکدیگر

پا به پای هم دگر

شکستیم این نابرابری ها را

بستیم این بی انصافی ها را

پاره کردیم این نسخه هایی از پیش تعیین شده را

حربه ها دیگر اثر نداشت

حناها به واقع بی رنگ

چشم ها شسته

خدا همراه

 کوه دیدن ها تمام

کاه دیدن ها شروع

من گشتن آرزو نبود

ما گشتن تحقق یافت

منیتی حل شده در ما

قلب ها یک تپش

چشم ها یک منش

حرف ها هم جهش

صدا ها گره خورده

قدرتی در برابر هر چقدر !

وصف ناپذر ترین لحظات یک رنگ بودن

شکفته شدن ابهام های ۱۵ ساله

در لحظاتی بی نظیر

با آرامشی عجیب آرام

نمی دانم چگونه این حلقه های زنجیر را

به یکدیگر جوش دهم

تا بتوانم واژه ای خلق کنم در خور همراهی بی نظیر تو

متشکرم کمک کردی تا

کمرت محکم ترین تکیه گاهم شود

متشکرم که دستانت را در دستانم فشردی

تا جریان زندگیت ٫ زنگدیم را به جریان بیندازد

نمی دانی چه کردی !

چون نمی توانم بگویم چه کردی !

فقط می گویم

متشکرم و بسیار

دوستت دارم

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

119- یعنی یه روزی منم بابا می شم !؟

یعنی یه روزی منم بابا می شم !؟

بچه ها زود می خوان مامان و بابا بشن

چون دنبال رها شدن از امر و نهی هستن

دنبال آزادی در انتخاب همه چی

۱. مدرسه نرفتن

۲. هر چقدر بخوای بازی کردن

۳. شب ها تا دیر وقت بیدار موندن

۴.صبح تا دیر وقت خوابیدن

۵. هله هوله های جورواجور خوردن

۶. سر و صدا کردن

۷. حرف گوش نکردن

 ۸. حمام زوری نرفتن

۹. شلوار سوراخ کردن

۱۰. پا برهنه دویدن

۱۱. از درخت بالا رفتن

۱۲. دست به حیوونا زدن

۱۳. آب بازی کردن

۱۴. گنده کاری کردن

و....................

اما نمی دونن

وقتی بزرگ می شن

بیشتر این کارا رو نمی تونن بکنن

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

117- آرزوها

دیشب لیلة الرغائب بود

شب آرزوها

شبی که راحت از دستانم فرو ریخت

فرصتی که ندیدمش

و ساده از آن گذشتم

شبی که به امانت می ماند تا

اولین شب تنهایی

کنارمان مهمان شود 

و تا روز حساب آرامشش را تقدیم مان کند

 خدا اینجا آمده بود

برای شنیدن آرزوها

با کوله باری از استجابت

 با فرصتی تعریف شده

که در آن جولان دهی

بتازانی

بخواهی

بنوازی

و خودت را به او برسانی

دفتر و دستکی در کار نبود

حساب و کتابی راه را تنگ نمی کرد

هر چه می خواستی می توانستی

هر چه می چرخیدی چرخانده می شد

خط و نشانی نبود

همه خط ها نشان

همه دست ها رسیده به او

همه قلب ها رو به قبله

سجده ها روی حضورش

و خدا بسیارمی شنید ٫

 اگر صدایش می کردی

من اما چه سهل انگار !

چه افسوسی !

برای ندیدن این همه دیدنی

برای رها کردن ریسمان پرواز

 برای گذشتن از فرصت ها

چرا لحظه هایی که پیوسته به دنبالش بودم را

اینگونه ناپخته از دست دادم ..؟

خدا مرا خواهد بخشید

نه ؟....

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

110- مردی از اهالی دنیا

دیروز مردی از اهالی دنیا ٫ دنیا را ترک گفت

بی خبر !

سفری ناگهانی به دنیایی دست نیافتنی

مردی جوان در انتظار اولین هدیه ی خدا !

یک هفته بیشتر به دیدار عزیزش نمانده بود

یک هفته ی دیگر باید کودکش را در آغوش می گرفت

می بوییدش

می بوسیدش

غرق در ناباوری گریستم

و از خدا خواستم

بیامرزدش

خاطرات همسایگی

بر ریل ذهنم به سرعت می گذشت

چرا او ؟

آیا به راستی هم اکنون زیر خروارها خاک خوابیده ؟

آیا چشمانش برای همیشه بسته شده ؟

یعنی دیگر وجود ندارد ؟

نه ممکن نیست

او که هنوز جوان بود

او که هنوز طعم شیرین پدری را نچشیده بود

او که هنوز ............

چه سوختنی است برای مادرش !

چه دردی است برای همسرش !

چه تنهایی است برای برادرش !

و چه خالی است جایش

برای کودکش !

با خود می گفتم ای کاش زود دفنش نمی کردند

شاید زنده می شد

شاید اشتباه شده بود

مبهوت به فضایی مبهم می نگریستم

چه کسی می داند ؟

شاید من نیز فردایی نداشته باشم

 شاید باورش آنقدر دور است که هذیان

ویا فکرش آنقدر غیر ممکن است که احمقانه

ولی شدنی است

و حقیقت دارد

چه قدر به خود مغروریم !؟

تصور می کنیم مرگ با ما نا آشناست

سال ها وقت داریم

مردن افسانه است

و حتما مال همسایه 

 نمی گویم چرا ؟ 

اما مدام می گویم چرا !

خدایا باورم نخواهد شد

مرگ این مرد را

و فراموش نخواهم کرد

این حقیقت را

هرگز

هرگز

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور

 

111- برکتی دوست داشتنی

دخترها موجودات پاکی هستند

فرشته هایی زمینی

داشتن دختر برای هر پدر و مادری آرزوست

حالا دیگر نمی گویند دختر مال مردم است

دختر مال خود آدم است

لبخندشان هیبت پدر را می شکند

 و اخمشان معادلات پدر را به هم می ریزد

غمشان بزرگترین سنگینی است بر قلب او

و شادی شان مهمترین آرزوی برآورده شده

خستگی با استقبال دختر پشت در می ماند

 و تنهایی با شیطنت هایشان محو می شود

صدای پدر گفتنشان کرکره ی احساس پدر را بالا میکشد 

و تملق گویی شان حساب و کتاب را بی معنی می سازد

گریه شان ریشه ی دل پدر را یک جا می کند

و قهقه شان خوشبختی پدر را دست یافتنی می کند

خواسته شان تلاش بی دریغ دستان پدر می شود

و خاطرشان همیشه عزیزترین خواهد ماند

دختر همدم پدر و مادر است

غم خوار سختی هایشان

دستگیر تنهایی هایشان

امید آینده شان

و برکت روزهای شان

امیدوارم خداوند به همه 

چنین برکتی دوست داشتنی عطا کند

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                      نیکودانشمندپور

 

115- نامه های بابالنگ دراز

بابا لنگ دراز عزیزم سلام

یادت است آخرین نامه ام را

که از سرزمینی سبز برایت نگاشتم ؟

امضاء مخصوصم را چه طور ؟

هیچ گاه دوری زجرآور و اجباری آن روزها را

فراموش نخواهم کرد .

دقایق خوابیده بود

روز راکد و بی جان

سبز بودن مفهومی نداشت

خانه تنها مأمن دل

ساعت یگانه همراه

پنجره روزنه ی فرار

زیبایی ها بی وجود

خواب ها تعبیر از تو

دیده محروم ٫ بدون تو

هیچ چیز جایگزین نمی شد

با حضور تو

یادت است در آن نامه چه چیزهایی نوشته بودم ؟

جملاتی کودکانه !

 پر از قلب های کوچک

هر کدام حرفی برای گفتن

هر حرف نمادی از تو

هر نماد باوری از عشق

کاغذهای نامه را بارها مرور می کردم

تا قلبی جا نماند

و باورها عشق را به نگاهت سنجاق کنند

چه لحظات عاشقانه ای بدون تو !

نامه هایم رنگ تو داشت

بوی تو می داد

و در آن غربت و تنهایی

تنها همدم من بود

 می دانستی ؟!

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                      نیکودانشمندپور