من ووووو سبد سیب خوشکلم !!!!

وارد اتوبوس که شد

چشمانش در لبخند زیبا و صمیمی اش گم شد .

نابینا بودنش به اعتمادی جذاب گره خورده بود .

و این جرات را به من داد تا سر حرف را با او باز کنم .

حرف هایی که مدت ها بود می خواستم با کسی مانند او در میان بگذارم .

سوالاتی که در ذهنم ته نشین شده بود .

صورت بشاش او اطمینان رسیدن به جواب را در من زنده کرد .

با اجازه از او شروع کردم .

- شما از چه زمان کور بودید ؟

= از زمان یک سالگی و به دلیل بیماری مننژیت .

- رنگ ها چه مفهومی برای یک نابینا دارند ؟

= خود من کاملا نابینا نیستم و می فهمم که پوشش شما قهوه ای است . فقط یک هاله ای از رنگ قهوه ای .

- نابیناهای دیگر چه طور؟

= نابیناهای دیگر رنگ را در دو مفهوم سایه تیره و سایه روشن حس می کنند .

- چه جالب یعنی همه چیز سیاه نیست ؟

= نه رنگهای تیره را سایه ای سیاه می بینند و رنگ های روشن را سایه ای روشن یا تو مایه های سفید .

- باور نکردنی است .

با لبخند صمیمانه ای گفت :

بله همین طور است .

از شغلش پرسیدم .

شماره اش را گرفتم .

ساعات حضور در جلسات دوستانه اش را یادداشت کردم .

و می خواهم او را در لیست دوستان ویژه ام قرار دهم .

دوستانی که پروانه شدن را می آموزند ٫

نه کرم ماندن را

دوستانی از جنس سیب

پاک ٫ بهشتی ٫ خالص و جاویدان

دوست عزیزم خیر مقدم نثار تو باد .

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور