من ووووو سبد سیب خوشکلم !!!!

چه روز خوبی بود آن روز

مردی را دیدم گم شده در خاطره

شکسته تر از آن که بشود آن را شناخت

لاغرتر از آن که تصویر گذشته اش به یاد بود

مردی که سال ها نمی خواستم او را ببینم

چون متهمش می دانستم به چیزی که نمی دانم

او اما عوض شده بود

بسیار عوض شده بود

آن قدر که باور نکردنی

تغییر نمی کرد زنده نمی ماند

و شاید در انزوا می ماند

همان گونه که یارانش ماندند

انزوایش را با اسبانی نجیب پر کرده بود

اسب هایی که وابستگی عجیبی را در او زاییده بود

روحیه ی زندگی به او داده بود

صداقتش مرا به یاد پدرم انداخت

صداقت لوطی منش

چیزی که آن موقع ها مورد پسند نبود

و حالا کمیاب و ارزشمند

آنقدر دنیایش پر از رویا بود

که مرا نیز به آن دنیا برد

طوری از اسب ها سخن می گفت

که فکر می کردم حتی نگاه مرا نیز می خوانند

هیجان در کلامش موج می زد

گویی تازه این اسب ها را به دست آورده است

لحظاتی احساس کردم به دنیای پدرم پا گذاشتم

دنیای رویایی او

با آرزوهایی که هیچ وقت به آن نرسید

آن روز کوتاه به شب رسید

حس من حسی زیبا و جاویدان شد

و جای تو خالی بود

پدر

کپی با ذکر منبع و نویسنده

                                                                                                                                                                                                                             نیکودانشمندپور